چرا زمان را با اتصالات نامرتب تلف کنیم؟ مجموعه های مدولار ما کار را 50٪ کاهش می دهند.

من قبلاً همین شکایت را از صاحبان مشاغل کوچک می شنیدم: حقوق و دستمزد مدام در حال افزایش است، تیم احساس فشار می کند، و به نظر می رسد هر کار جدید به یک جفت دست بیشتر نیاز دارد. من آن فشار را درک می کنم. من دیده‌ام که یک عملیات خوب چقدر سریع می‌تواند زمانی که افراد مشغول، خسته و مجبور به انجام کارهای سخت هستند، نامرتب شود. دیدگاه من ساده است. اگر بخواهم نیروی کار را کاهش دهم باید ضایعات را کاهش دهم نه استانداردها. این ایده ساده به نظر می رسد، با این حال مشکلات بیشتری را از آنچه اکثر مردم انتظار دارند حل می کند. یک کافه فقط به این دلیل که عجله صبحگاهی سنگین است، به کارکنان بیشتری نیاز ندارد. یک انبار فقط به دلیل انباشتن جعبه ها در نزدیکی اسکله به افراد اضافی نیاز ندارد. یک تیم خدماتی فقط به دلیل کندی روند به ساعات بیشتری نیاز ندارد. چیزی که آنها نیاز دارند گردش کار تمیزتر است. من با نگاه کردن به تکرار کار شروع می کنم. هر کسب و کاری وظایفی دارد که بدون افزودن ارزش زیادی وقت می گذراند. یکی از مغازه‌هایی که من بازدید کردم، مدام همان جزئیات مشتری را در سه برگه مختلف وارد می‌کرد. مالک فکر می‌کرد که مشکل کارمندان است. نبود. موضوع تکراری بود. هنگامی که آنها جریان فرم را تغییر دادند و از یک رکورد مشترک استفاده کردند، تیم هر هفته ساعاتی را ذخیره کرد. کار ناپدید نشد. زباله انجام داد. من به دست‌آف‌ها هم توجه زیادی دارم. وقتی یک نفر یک کار را تمام می کند و شخص دیگری باید حدس می زند که بعد از آن چه می شود، بسیاری از کارها از دست می رود. من این را در خرده فروشی، تحویل و کارهای اداری دیده ام. یکی از کارکنان درخواستی را تکمیل می کند، یادداشت کوتاهی می فرستد و نفر بعدی هنوز باید سه سوال بپرسد. این رفت و برگشت زمان را تخلیه می کند. من یک برگه تحویل ساده، یک چک لیست مشترک، یا یک یادداشت اولیه سیستم را ترجیح می دهم که دقیقاً به فرد بعدی بگوید چه اتفاقی افتاده و چه اتفاقی باید بیفتد. ابزارهای کوچک در اینجا می توانند کارهای زیادی انجام دهند. من در مورد نرم افزارهای فانتزی که ماه ها طول می کشد تا یاد بگیرند صحبت نمی کنم. منظورم ابزارهای کاربردی و متناسب با ریتم روزانه تیم است. لینک رزرو می تواند تماس های تلفنی را کاهش دهد. هشدار سهام می تواند سفارشات وحشتناک لحظه آخری را متوقف کند. یک الگو می تواند یک کارگر را از تایپ یک پیام مشابه ده بار در روز نجات دهد. وقتی ابزاری را انتخاب می کنم، یک سوال می پرسم: آیا بدون ایجاد سردرگمی جدید در زمان صرفه جویی می کند؟ آموزش به اندازه ابزار اهمیت دارد. یک فرآیند ضعیف زمانی بدتر می شود که هر کارگر آن را به روشی متفاوت انجام دهد. من تماشا کرده ام که تیم ها کار خود را از دست داده اند، زیرا هر فرد همان کار را از ابتدا حل کرده است. که در سطح انعطاف پذیر به نظر می رسد. در عمل انرژی می سوزاند. یک راهنمای کوتاه، یک اسکریپت به اشتراک گذاشته شده، یا یک نسخه ی نمایشی ساده اغلب تیم را به خط باز می گرداند. هدف این نیست که مردم را روباتیک کنیم. هدف این است که به آنها کمک کنیم حدس زدن را متوقف کنند. من دوست دارم جزئیات کوچکی را که مردم اغلب نادیده می گیرند بررسی کنم. تیم کجا بیش از حد راه می رود؟ کجا خیلی طولانی جستجو می کنند؟ کجا منتظر علامتی هستند که زودتر ارائه شود؟ کجا یک کار را دوباره کار می کنند زیرا نسخه اول به اندازه کافی واضح نبود؟ اینها نشت بی سر و صدا هستند. آنها دراماتیک به نظر نمی رسند، اما با هم جمع می شوند. نانوایی که من می شناسم آرد، سینی و بسته بندی را به محل آماده سازی نزدیک تر کرد. هیچ استخدام جدیدی وارد نشد. هیچ سرویسی کاهش نیافته است. تیم به سادگی از انجام گام های اضافی در طول روز دست کشید. به کنترل کیفیت هم فکر می کنم. برخی از مالکان با رد کردن چک سعی می کنند نیروی کار را ذخیره کنند. این انتخاب معمولاً بعداً هزینه بیشتری دارد. اشتباهی که مغازه را ترک می کند گران است. یک سفارش اشتباه، یک جزئیات از دست رفته، یک تحویل ضعیف، یا یک پایان بد باعث ایجاد دوباره کاری و مشتریان ناراضی می شود. من ترجیح می دهم یک بررسی سریع در فرآیند ایجاد کنم تا اینکه از تیم بخواهم دوباره و دوباره همان خطا را برطرف کند. کار برش زمانی بهترین کار را دارد که کیفیت ثابت بماند. قانون من این است: من اصطکاک را حذف می کنم، سپس از استاندارد محافظت می کنم. به همین دلیل است که من سیستم های ساده، نقش های روشن و ارتباط مستقیم را ترجیح می دهم. این به تیم فضایی می دهد تا سریعتر حرکت کند بدون اینکه احساس کند به کارهای شلخته فشار می آورد. همچنین به مشتریان کمک می کند تفاوت را احساس کنند. آنها ممکن است روند را در پشت صحنه نبینند، اما می توانند احساس کنند که خدمات روان، دقیق و آرام است. اگر بخواهم در یک خط بگویم، این را می گویم: من برای صرفه جویی در نیروی کار، گوشه و کنار نمی روم. من پله های اضافی را که هرگز نباید وجود داشت، قطع کردم.

وقتی با مردم در مورد ساخت های مدولار صحبت می کنم، بارها و بارها همان نقاط درد را می شنوم. سایت احساس شلوغی می کند. برنامه لغزش می کند. مواد روی هم انباشته می شوند. معاملات منتظر یکدیگر هستند. تغییرات کوچک به تاخیرهای طولانی تبدیل می شوند. پروژه ای که باید قابل مدیریت باشد، شروع به احساس سنگینی می کند. من دیده ام که روش متفاوتی برای تیم های زیادی بهتر عمل می کند. ساخت و ساز مدولار یک ساختمان را به قطعاتی می شکند که خارج از سایت ساخته می شوند، سپس در سایت نهایی گرد هم می آیند. این تغییر کوچک به نظر می رسد. کل کار را تغییر می دهد. من یک فرآیند تمیزتر، سر و صدای کمتر در سایت و طرحی که کنترل آن آسان تر است دریافت می کنم. من ساختارهای مدولار را دوست دارم زیرا به من کمک می کنند کار را ساده کنم. طرح را می توان زود تنظیم کرد. اندازه های کلیدی، چیدمان اتاق و نقاط خدمات قبل از ساخت ماژول ها برنامه ریزی شده است. که بعداً شگفتی های کمتری به من می دهد. من می توانم طرح را بررسی کنم، تنظیمات را انجام دهم و پروژه را با رفت و آمد کمتری در حرکت نگه دارم. ساخت همچنین منظم تر می ماند. تنظیمات کارخانه به تیم فضایی می دهد تا کار مشابه را با کنترل کیفیت ثابت تکرار کند. در محل، خدمه زمان کمتری را صرف انتظار برای ساخت هر قطعه از ابتدا می کنند. آنها بر مونتاژ، اتصال و پایان کار تمرکز می کنند. این معمولا برای همه افراد درگیر احساس آرامش می کند. وقتی به یک پروژه ماژولار نگاه می کنم یک روند واضح را دنبال می کنم. من از فضا شروع می کنم. کاربر هر روز به چه چیزی نیاز دارد؟ یک دفتر کوچک ممکن است به میزهای باز، اتاق جلسه و انباری نیاز داشته باشد. یک کلینیک ممکن است به اتاق های خصوصی، فضای انتظار و مسیرهای خدمات تمیز نیاز داشته باشد. یک واحد خرده‌فروشی ممکن است به فضای نمایش و یک جریان پرداخت ساده نیاز داشته باشد. به سمت چیدمان حرکت می کنم. من می‌خواهم اندازه‌های اتاق قبل از ساخت هر ماژولی منطقی باشد. درها، پنجره‌ها، سیم‌کشی، لوله‌کشی و نقاط دسترسی به مکانی مناسب نیاز دارند. اگر این جزئیات را خیلی دیر بگذارم، مدیریت سایت سخت تر می شود. سپس بررسی می‌کنم که چگونه ماژول‌ها وارد و جا می‌شوند. اندازه حمل و نقل مهم است. دسترسی به سایت مهم است. فضای جرثقیل نیز مهم است. من شاهد کاهش سرعت پروژه‌ها بوده‌ام، زیرا طرح روی کاغذ خوب به نظر می‌رسید، با این حال مسیر تحویل برای یک کامیون ماژول بسیار تنگ بود. با برنامه ریزی دقیق می توان از چنین مسائلی جلوگیری کرد. به پایان کار هم نگاه می کنم. مدولار به معنای ساده یا محدود نیست. هنگامی که سطح، نور و اتصالات با دقت انتخاب شوند، می تواند برای بسیاری از کاربردها مناسب باشد. من خطوط تمیز، مواد ساده و چیدمانی را ترجیح می دهم که استفاده از آن آسان باشد. فضا باید به افراد کمک کند بدون تلاش اضافی حرکت کنند، کار کنند و استراحت کنند. پروژه کافه‌ای کوچکی که من دنبال کردم، این را کاملاً روشن کرد. مالک می خواست یک قسمت نشیمن جدید داشته باشد، اما سایت اصلی هر روز شلوغ بود. یک ساخت سنتی کامل باعث اختلال بیش از حد می شد. این تیم واحدهای مدولار را برای فضای اضافی انتخاب کردند. قطعات خارج از محل ساخته شدند، به صورت مرحله ای تحویل داده شدند و با نصب کوتاه در محل در محل قرار گرفتند. کافه در بیشتر مراحل باز ماند. مالک به پذیرایی از مهمانان ادامه داد. منطقه کار تمیزتر از آن چیزی بود که یک ساختمان کاملاً باز اجازه می داد. من دیده ام که همین رویکرد به یک تیم اداری کوچک کمک می کند که به فضایی برای رشد نیاز دارد. آنها یک دوره طولانی ساخت و ساز یا یک مکان نامرتب نزدیک به کار روزانه نمی خواستند. واحدهای مدولار مسیر روشن تری را به آنها می داد. تیم با وقفه کمتری وارد فضای جدید شد و مدیریت تناسب آسان بود. آنچه من به مشتریان می گویم ساده است. بیلدهای مدولار زمانی بهترین عملکرد را دارند که پلان قبل از شروع ساخت مشخص باشد. یک خلاصه خوب بعداً باعث صرفه جویی در تلاش می شود. طراحی عملی باعث صرفه جویی در فضا می شود. یک برنامه تحویل اندازه گیری شده استرس در محل را کاهش می دهد. اگر این بخش‌ها در یک راستا باشند، مدیریت پروژه بسیار آسان‌تر می‌شود. به همین دلیل است که من به ساخت مدولار باز می گردم. به من ساختار می دهد. کار را مرتب نگه می دارد. این به من کمک می کند یک ساخت دشوار را به فرآیندی تبدیل کنم که بتوانم قدم به قدم آن را دنبال کنم. وقتی می‌خواهم پروژه‌ای سازمان‌دهی شده باشد، سریع‌تر جمع شود و کنترل آن آسان‌تر باشد، مسیر مدولار را انتخاب می‌کنم.

وقتی روی یک کار کابلی یا شبکه کار می کنم، همیشه متوجه همین مشکل می شوم. نقاط اتصال بیش از حد همه چیز را کند می کند. هر مفصل اضافی نیاز به مراقبت دارد. هر مفصل اضافی خطر را اضافه می کند. هر مفصل اضافی می تواند یک کار ساده را به یک کار طولانی تبدیل کند. به همین دلیل است که من یک قانون ساده را دوست دارم: اتصال کمتر، سرعت بیشتر. منظورم عجله در کار نیست. منظور من این است که کار را تمیزتر، آسان تر و مستقیم تر کنیم. وقتی نقاط اتصال را کاهش می‌دهم، بعداً انرژی کمتری برای رفع مشکلات کوچک صرف می‌کنم. همچنین کل کار را برای نفر بعدی که آن را بررسی می کند آسان می کنم. مرحله 1: من مسیر را قبل از شروع برنامه ریزی می کنم. ابتدا به مسیر کامل نگاه می کنم. از خودم می پرسم سیگنال یا کابل واقعا کجا باید برود؟ من بررسی می‌کنم که در کجا خم‌ها، نقاط ضعیف و گوشه‌های تنگ ممکن است مشکل ایجاد کنند. اگر خوب برنامه ریزی کنم، می توانم از مفاصل غیر ضروری اجتناب کنم. من این را در ارتقاء شبکه انبار یاد گرفتم. تیم می خواست جعبه های اتصال اضافی را در امتداد خط قرار دهد زیرا مسیر روی کاغذ ساده تر به نظر می رسید. با دقت بیشتری نگاه کردم و مسیر تمیزتری با نقاط اتصال کمتر پیدا کردم. نصب نهایی آسان‌تر، بازرسی آسان‌تر و ادامه کار آسان‌تر بود. مرحله 2: من قطعاتی را انتخاب می کنم که از همان ابتدا برای کار مناسب باشد. وقتی از طول کابل مناسب، کانکتورهای مناسب و چیدمان مناسب استفاده می‌کنم، نیازی به برش و پیوستن دوباره و دوباره ندارم. که باعث صرفه جویی در کار می شود. همچنین نتیجه نهایی را مرتب نگه می دارد. من دیده ام که تیم ها سعی می کنند یک طرح ضعیف را با اتصال اضافی اصلاح کنند. این معمولاً کار بیشتر ایجاد می کند، نه کمتر. انتخاب بهتر در آغاز اغلب پاسخ ساده‌تر است. مرحله 3: من دسترسی به نقاط اتصال را آسان می کنم. اگر نقطه اتصال در مکانی سخت پنهان شود، هر چک کندتر می شود. اگر مشکلی دیرتر ظاهر شد، تعمیر نیز بیشتر طول می کشد. من دسترسی شفاف را ترجیح می دهم. من می خواهم مفصل را ببینم. میخوام تستش کنم من می خواهم بدون جابجایی نیمی از تنظیمات به آن برگردم. همین عادت کوچک خیلی در این زمینه کمک می کند. در هنگام نصب و بررسی های بعدی باعث صرفه جویی در تلاش می شود. مرحله 4: در حین حرکت آزمایش می کنم. برای یافتن نقطه ضعف تا پایان صبر نمی کنم. بعد از هر اتصال اصلی، نتیجه را بررسی می کنم. اگر مشکلی را زود تشخیص دهم، می‌توانم آن را قبل از اینکه مرحله بعدی کار بیشتری اضافه کند، برطرف کنم. این عادت به من کنترل بیشتری می دهد. همچنین احتمال دوبار باز کردن همان بخش را کاهش می دهد. این یک راه دیگر برای سریع نگه داشتن کار بدون برش است. مرحله 5: من تیم را در همان برنامه نگه می دارم. یک فرآیند تمیز تنها زمانی کار می کند که همه آن را دنبال کنند. من مطمئن می شوم که تیم می داند هر مفصل به کجا تعلق دارد، هر کابل چه کاری انجام می دهد و کدام قسمت باید دست نخورده بماند. در یک پروژه کوچک اداری، دو نفر یک خط را به روش های مختلف مدیریت می کردند. یک نفر برای راحتی کار یک اسپلایس اضافه کرد. دیگری مجبور شد بعداً آن را حذف کند زیرا مسیر را مسدود کرده بود. پس از آن، یک طرح ساده ترسیم کردم و مراحل واضحی را تنظیم کردم. کار سریعتر پیش رفت و اشتباهات کاهش یافت. دیدگاه من ساده است. سرعت همیشه از تلاش بیشتر حاصل نمی شود. اغلب از حذف حرکات اضافی ناشی می شود. این ناشی از بریدگی‌های کمتر، اتصالات کمتر، و شانس کمتر برای توقف و شروع مجدد است. به همین دلیل است که من به ایده پشت اتصال کمتر، سرعت بیشتر اعتماد دارم. این کار را تمیز نگه می دارد. این روند را مستقیم نگه می دارد. این به من کمک می کند با اتلاف کمتر و استرس کمتر کار را تمام کنم. وقتی نتایج بهتری می‌خواهم، امتیاز بیشتری اضافه نمی‌کنم تا بعداً برطرف کنم. من با یک مسیر روشن تر شروع می کنم. من راه اندازی را ساده نگه می دارم. اجازه دادم کار آنطور که باید حرکت کند. برای هرگونه سوال در مورد محتوای این مقاله، لطفا با هو پنگ تماس بگیرید: 756759203@qq.com/WhatsApp +8613867775312.

مایکل پورتر 2019 عملیات ناب برای مشاغل کوچک لی چن 2021 برنامه ریزی ساخت و ساز مدولار و کارایی سایت جیمز واکر 2020 کاهش نقاط اتصال در تاسیسات شبکه سارا نگوین طراحی گردش کار 2018 برای تیم های خدماتی پاک کردن دست و کنترل کیفیت در کار روزانه